[Fic 12Tails night of the sun] ตอนที่ 2 สิ่งที่คาดไม่ถึง

ณ ป่าใกล้ๆลานฝึกเมืองแสง

 

"เคียวสึจัง กำลังทำไรอยู่อ่ะ"กระต่ายน้อยสีชมพูถามขึ้นจากข้างหลังแกะตัวผู้(?)ผมสีม่วง ตาและเขาสีชมพู(มันจะหวานไปไหนฟ่ะ) ใส่ชุดนักบวชแห่งแสงฝึกหัด ที่กำลังนั่งอ่านหนังสือที่ไม่น่าไว้ใจเอาซะเลยอยู่อย่างเมามันส์ ทั้งๆที่เธอเรียกอยู่ตั้งนานแล้ว แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไว้เลยกระโดดกอดแถมไปด้วย

"เซกิเองหรอ? ทำเอาผมตกใจหมดเลยรู้บ้างไหม? ทีหลังอย่าทำแบบนี้นะ ถ้าหัวใจวายขึ้นมาจะทำยังไง?"เคียวสึบ่นเป็นหมีกินผึ้ง ที่เพื่อนของเขาชอบแกล้งเขาเหลือเกิน(ก็แกน่าแกล้งนี้นา) ทำไมไม่รู้เลยทำให้เขาหนักใจมาตั้งแต่เด็กๆ

"บู๊ แล้วเคียวจังกำลังทำอะไรอยู่อ่ะ? ตอบคำถามของเขามาก่อนนะ อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง"เซกิไม่ยอมแพ้ประทวงอย่างกับเป็นเด็กๆ

"ผมกำลังฝึกอยู่ครับ เวทย์ Soul of Arms ที่สามารถเรียกอาวุธแห่งแสงออกมาได้น่าสนใจดีออก แต่ไอ้อักขระเวทย์พวกนี้สิปัญหาใหญ่เลย ปวดหัวตั้งนานอ่านก็ไม่ออกเลย แต่มีธุระอะไรหรอครับที่เรียกผมอ่ะ?"เคียวสึยิ้มอย่างสว่างไสวจนสัตว์หางตัวไหนก็หาต้านทานได้

เซกิเอามือป้องตาหลีกเลี่ยงแสงอาทิตย์จำลองจำเป็น"วันหลังฉันต้องซื้อแว่นกันแดดติดตัวไว้ซะแล้วสิ แสบตาจริงๆเลย จริงสิ! เคียวจังพี่โมเน่เรียกให้ตามไปหาอ่ะรู้สึกว่าจะมีเรื่องอะไรก็ไม่รู้"

"ง่า อีกเดี๋ยวนะ ขออ่านพวกหนังสือนี้ก่อนนะๆ"แล้วแกะน้อยก็ส่งรอยยิ้มx2ไปอีกครั้ง แต่ว่าครั้งนี้ออกแนวสยองไม่น่าไว้ใจได้อีก

"หยุด! หยุดเลยนะ แค่รอยยิ้มธรรมดาของนายก็จะทำให้ตาบอดอยู่แล้ว แต่รอยยิ้มสยองอย่างนั้นของนาย ยิ้มที่ไรมีแต่เรื่องน่าปวดหัวตามมาทุกที จนฉันกับโมเน่ตามแก้ไขเรื่องที่นายก่อไว้แทบตาย หยุดอ่านหนังสือนั้นเดี๋ยวนี้นะ ฉันขอยึดไปให้โมเน่ล่ะกันนะ ถ้าอยากได้คืนตามมาให้ทันสิ"พูดจบก็กระชากหนังสือแล้ววิ่งออกไปอย่างรวดเร็วโดยไม่ลืมแลบลิ้นล้อเลียนเคียวสึทิ้งท้าย

"นี้! หยุดนะ เอาคืนมา"เคียววิ่งไล่ตาม แต่ก็ไม่ทันวะที มีแต่จะห่างกันไปเรื่อยๆ ก็เซกิเป็นกระต่ายนี้นา  แล้วแกะน้อย(?)น่ารัก(?)อย่างเขาจะวิ่งตามทันเหรอ? ไม่มีทาง!

แต่ก่อนที่จะคิดถึงเรื่องไล่ตามเซกิไม่ทัน เขาก็รู้สึกว่าป่ารอบๆกายเริ่มเปี่ยนไป ไม่ใช่ป่าที่คุ้นเคยเอาซะเลย แถมยังมืดๆน่ากลัวๆอีก แล้วเซกิก็หายไปแล้วด้วย แล้วจะให้เขาตามใครล่ะ?"ที่นี้มันที่ไหนกันล่ะเนี้ย? สงสัยหลงทางซะแล้วอ หา? หลงทาง หลงทาง? กรี้ดดดดดดดดดดดด ฉันไม่เอานะ ฉันไม่อยากอยู่ที่มืดๆคนเดียว พี่โมเน่ เซกิอยู่ไหน ฮึกๆ แงงงงงงงงงงงงงง มาช่วยเขาที เขาไม่อย่างอยู่คนเดียวอีกแล้ว แงงงงงงงงงงงงงงง"เคียวปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายฟ้าอายดิน ทั้งๆที่ตัวเองเป็นสาวดุ้น อะแฮ่ม! ชายทั้งแท่งแท้ๆ(พูดจริงๆนะ)

 

ครืน ครืน

 

จู่ๆพุ้มไม้ทางด้านหลังก็สั่นไหว จึงทำให้ให้เขาสะดุ้งตกใจและหยุดร้องไห้ ด้วยความอย่างรู้อยากเห็นจึงค่อยๆลากกีบแกะทั้ง 2 ข้างเข้าไปดู ก็ได้เจอกับ.....

 

 

 

........ย้อนกับไปเมื่อ 30 นาทีก่อนหน้านี้.......

 

ตอนนี้กองทัพเงาที่กำลังเข้าใกล้ลานฝึกเมืองแสงเข้าไปทุกที โดยมีค้างคาวสาวสวยเป็นผู้นำในการรบ

"ท่านลิลิธ หยุดก่อน!!!"กระต่ายลิทธิเงาตัวเดิมที่เคยพังประตูห้องนอนของเจ้าของชื่อที่ถูกเรียก ซึ่งตอนนี้ค้างคาวสาวก็ได้ถูกดึงขาตอนที่กำลังบินไปข้างหน้าด้วยความเร็ว ทำให้ล้มลงแบบไม่เป็นท่า ไปโดนหินที่มาจากไหนไม่รู้ โป๊กหัวไปที่หนึ่ง

"อะ...โอ๊ย เจ้าทำอะไรของเจ้ากันเนี้ย"ลิลิธลูบหัวที่มีเลือดไหลเป็นทาง แล้วหันมาถามกระต่ายอับโชคอย่างอาฆาต

"ขะ...ข้าขออภัย แต่ท่านเดมอนฝากของมาให้ท่านอ่ะค่ะ"กระต่ายรีบขอโทาขอโพยอย่างรู้ชะตากำตัวเอง

"ของอะไร?"

"1. น้ำยาปลอมตัว ที่ข้าปรุงเองกับมือ สามารถทำให้ท่านปลอมตัวไปสืบข่าวในเมืองแสงได้ พร้อมข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ

 2. จี้หอยคออะไรไม่รู้ ที่ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน

 3. ชาดี้น้อยสัตว์เลี้ยงอันแสนน่ารักน่า(ชิง)ชังของท่านเจ้าค่ะ"กระต่ายน้อยอธิบายอย่างภาคภูมิใจในสรรพคุณยาตนเองที่มีสีฟ้าเน่าๆอย่างไม่น่าไว้ใจในขวดเล็กๆให้ฟังพร้อมชูจี้ห้อยคอรูปสัญญาลักษณ์แห่งความมืดสีดำ แต่ผู้ฟังนั้นกลับ

"ชาโดว์ ทำไมมาอยู่ที่นี้ได้ล่ะ อ๊ายยย น่ารักจริงๆเลยให้ตายสิ"ลิลิธกอดรัดฟัดเหวียงชาดี้น้อยอย่างเมามันสุดๆ

"เอ่อ...พวกท่านจะทำอะไรก็ช่างเถอะ พวกข้าบุกลานฝึกได้ยัง?"ไบสันแห่งเงาพูดขึ้นพรางเช็ดเหงื่อไปด้วย

"อะแฮ่มๆ รู้แล้วล่ะน่า ข้าขอแยกจากพวกเราตรงนี้ล่ะกัน พวกเจ้าไปทำลายลานฝึกให้วุ่นวายพอแล้ว กลับปราสาทกัน หลางหู่นายคุ้มทหารซะ"ลิลิธสั่งหมาป่าแห่งเงาตัวหนึ่งที่มีตำแหน่งเป็นหัวหน้านักรบทั้งหมดขึ้น (ส่วนเดมอนเป็นหัวหน้าอัศวิน นักรบกับอัศวินไม่เหมือนกันนะ)

"รับทราบขอรับ/เจ้าค่ะ"

"ไปได้แล้ว!"ลิลิธสั่งกับลูกน้อง แล้วแยกจากกัน

"ท่านลิลิธโปรดรักษาตัวด้วยนะขอรับ"หลางหู่กระวิบอย่างแผ่วเบาพร้อมส่งสายตาด้วยความรู้หลากหลายก่อนจากไป

"อืม"ลิลิธรับปาก พรางบินอ้อมไปหลังทางลานฝึกประมาณ 2 กิโลเมตร แล้วเอาของออกมาดู

"ยาบ้าอะไรเนี้ย?"ลิลิธก้มลงมองดูยาสีฟ้าในขวดแก้วก็รู้สึกสยดสยองในใจ บ้างที 'ยา' ที่มันจะช่วยเธออาจจะเป็น 'ปิศาจ' ที่น่ากลัวกว่าเทพแห่งแสงอีกก็เป็นได้(ในสายตาพวกเงาที่แพ้ทางพวกแสง ก็เปรียบพวกแสงเหมือนปิศาจเป็นธรรมดา)

"กินก็กิน อึก"ของเหลวหนืดสีฟ้าข้นไหลลงคอไปจนหมด รูปร่างน่าตาก็สยองแล้ว แต่รสชาติ...

'ก็อร่อยดีนี้นา เหมือนเลือดเลยแหะ'

แล้วร่างกายก็เปลี่ยนไป ส่วนสูงมากขึ้นจากปรกติ ผมยาวสีเงินสั้นระต้นคอ รูปร่างก็เปลี่ยนเป็นเพสชายโดยสมบูรณ์ แถมหล่อแกมเซ็กซี่ซะด้วย พอจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อย(ชุดคล้ายของหมาป่าสาย B แต่จะออกแนวหนังสีดำ มีโซ่เงินประดับ ไม่มีเกราะ) ไม่ลืมใส่จี้หอยคอปริศนานั้นด้วย แล้วสะพายกระเป๋าเตรียมออกเดิทาง

 

ครืน ครืน

 

เสียงพุ่งไม้ดังมาจากข้างหลังเธอ เอ๊ย เขาจึงหันไปพร้อมยกคทาเตรียมตัวร่ายเวทย์สาปแช่งทันที แต่ที่ออกมาคือ แกะตัวหนึ่งเจ้าของผมสีม่วงเขาและตาสีชมพูนั้นเอง

"เอ่อ..." =A=^ เคียวสึ

"เอ่อ..." o[]o^ ลิลิธ

แล้วทั้ง 2 เสียงก็ดังขึ้นโดยไม่ได้นัดหมาย

 

 

 

 

 

 

 

ตอนที่ 1 ก้าวแรกสู่แผนการ

http://webboard.herorangers.com/webboard/Topic.aspx?id=61591

 

ปล. ไม่ต้องมีคนไหนถามเราว่า ทำไมต้องให้ค้างคาวสลับเพศแถมคำอธิบายให้หล่อ เซ็กวี่ด้วย ตอบ ความชอบส่วน

ปลล. ตอนที่แต่งเก็บไว้ 4ตอนแล้ว แต่ยังไม่ลง เดี๋ยวหลังสอบเสร็จวันพุธนะค่ะ

ปลล. พลังสาววายจงสถิตนะเรื่องนี้ ใครชอบคู่ไหนบอกมา Yaoi Yuri ได้หมดแน่นอน